را قرائت مىكرد ، مىگفت : « سبحان ربّى الأعلى » . اين معنى از على عليه السّلام نيز روايت شده است . 351 . ابى امامه گويد : بعد از حجّة الوداع با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نماز مىخواندم و آن حضرت زياد سورهء « لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ » را قرائت مىفرمود ، و چون آيهء : أَ لَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى ( آيا آن خدا قادر نيست مردگان را زنده كند ؟ ) را مىخواند ، شنيدم مىفرمود : بلى و انا على ذلك من الشّاهدين . « چرا قادر است ؛ من نيز به آن گواهى مىدهم » . مؤلّف : در اين معنى روايات ديگرى نيز وجود دارد با مختصر اختلافى در آنچه آن حضرت مىگفت . 352 . ابو هريره گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون آيهء : وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها ، فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها را تلاوت مىفرمود ، اندكى مكث مىكرد ، بعد مىگفت : اللّهمّ آت نفسى تقويها ، و زكّها أنت خير من زكّاها ، أنت وليّها و موليها . « خدايا ، به من پرهيزكارى ده ، و جانم را پاكيزه كن ، كه تو بهترين پاكيزه‌كنندهء آن ، و تو سرپرست و مولاى آنى » . اين را مىفرمود در حالى كه مشغول نماز بود . ملحقات 358 ) ابو سعيد خدرى گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پيش از خواندن قرآن مىگفت : اعوذ باللَّه من الشّيطان الرّجيم « پناه مىبرم به خدا از شيطان رانده شده » . 359 ) امام باقر عليه السّلام ضمن حديثى فرمود : صداى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در خواندن قرآن از همهء مردم دلرباتر بود . 360 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : جبرئيل به من دستور داد ايستاده قرآن بخوانم . . .